(مطالب زیر برداشتی آزاد از مطالب یک وبلاگ است و هیچ ربطی به زندگی خصوصی اینجانب ندارد.)

نگاهم كرد،                  نگاهش كردم.

نگاهم كرد،                  هزاران عشق را در نگاه او ديدم.

نگاهم كرد،                  پنداشتم كه دوستم دارد.

نگاهم كرد،                  به او دل بستم.

نگاهش كردم، بعداً فهميدم كه او فقط نگاهم كرد.

 فقط نگاهم كرد و اينكه در چه عالمي به سر مي‌برد فقط خدا داند.

هرچه خواهش، هرچه تمنا، هرچه التماس كردم كه بگو، اگر حرفي براي گفتن داري بگو، اگر اشتباهي مرتكب شدم بگو، اگر كار ناشايستي كردم بگو، سرم داد بزن، ازم انتقاد كن، از رفتارم ايراد بگير و اگر جايي كمكي خواستم كمكم كن اما:

او فقط نگاهم كرد.

چقدر غم‌انگيزه و چقدر دردناك. شما مي‌تونيد خودتون رو جاي همچين كسي بگذاريد، من كه اصلاً نمي‌تونم تصورشو بكنم كه با طرف مقابلت صحبت كني، ساعتها و ساعتها و ساعتها حرف بزني و بعد در آخر از طرف مقابلت بپرسي:

خوب عزيزم تو هم يه چيزي بگو، تو هم نظرتو بده، تو هم يه حرفي بزن، تو نظرت چيه و براي استحكام زندگيمون چه نظري داري كه بگي؟

و اون در جواب خيلي خونسردانه بگه:

به نظر من تو اگر كمتر حرف بزني و انتقاد كني و ايراد بگيري بهتره، خيلي حرف مي‌زني و نظر مي‌دي.

و تو مثل اينكه يه گالن آب يخ ريختند روي سرت و يا نه مثل كسي كه يك بشگه آب جوش ريختند روي سرت، نمي‌دونم واقعاً چه آبي فقط اينقدر مي‌دونم كه ديگه هيچي نمي‌توني بگي و هيچ حرفي نمي‌توني بزني فقط مي‌گي:

يعني مشكل تو، توي زندگيه مشتركمون فقط اينه كه من زياد حرف مي‌زنم و زياد از تو انتقاد مي‌كنم.

و اون جواب مي‌ده:

آره، مشكل من فقط همينه.

 و تو لال مي‌شي، به معناي واقعي.

تويي كه اگر حرف مي‌زدي، اگر انتقاد مي‌كردي، اگر ايراد مي‌گرفتي براي اين بود كه اون هم حرف بزنه و بعد باهم در مورد مسائل زندگيتون حرف بزنيد و بعد اينقدر حرف بزنيد كه ديگه هيچ مشكلي بينتون نباشه و فكر مي‌كردي كه اينطوري ميشه بهم بيشتر نزديك بود تا اينكه بي‌تفاوت از كنار همه مسائل بگذري و مسائل را بدون اينكه حل كني، حل نكرده كناري بگذاري و به اين ترتيب باعث هر چه بزرگتر شدن مسائل بشي.

و تو هنوزم لالي، اصلاً ديگه فراموش كردي كه چي بودي و چي مي‌خواستي، چون مشكل مرد زندگيه تو اينه كه خيلي حرف مي‌زني.

راستش امروز يه وبلاگ پيدا كردم كه حرفهاش منو خيلي تحت تأثير قرار داد و اين مطالب رو به ذهن من رسوند تا بنويسمشون. اميدوارم كه اون خانم محترمي كه من به وبلاگشون رفتم و مطالبشون من رو تحت تأثير قرار داد به وبلاگ من هم سري بزنند و مطالبي كه امروز تحت تأثير مطالب وبلاگ ايشون نوشتم رو بخونند.