. زندگي پوچ است، جهان فراخور حال آدمي نيست، اما زمين طبيعيترين جايگاه بشر است. زندگي با چون و چرا تلخ ميشود، گيتي همواري نميپذيرد، چون درهاي بسته حيات با كليد عقل گشوده نميشود، پس آنرا چنانكه هست بپذيريم، با مبارزه، جام دل تهي را سرشار از شور هستي كنيم، زندگي زيبا است، نه منطقي، نبايد به استقبال مرگ شتافت، با گرمي خورشيد و لطافت آب در هم آميزيم، روي جهان غمانگيز و پشت آن دلانگيز است
